جمعه ی سبز

ما جمله بر آنیم که خورشید در آید / شام سیه غصه ی عالم به سر آید / در جمعه ی سبز علوی در پی آنیم / تا جامه ی سبز از تن فتنه به در آید

این جمعه
نویسنده : مجید الماسیان - ساعت ٦:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۳۱
سبز، جمعه، فاطمه زهرا، فاطمیه
 

.

.

.

 

.

.

.

جمعه یعنی یک بغــــل دلواپسی

 

جمـــعه یعنی گــــریه‌های بی‌کسی

 

جمعه یعنی روح سبـــز انتـــظار

 

جمعه یعنی لحــــظه‌های بی‌قــرار

 

بـی‌قـــــرار بی‌قـــــراری‌های آب

 

جمــعه یعنی انتــــــــظار آفــــتاب

 

جمعه یعنی ندبه‌ای در هجر دوست

 

جمعه خود ندبه‌گر دیــدار اوست!

 

جمعه یعنی یک کـــــویر بی‌قرار

 

از عطش سرخ و دلش در انتظار

 

انتــــظار قطـــــره باران عشــق

 

تا فروشوید غم هجــران عشــــق

 

جمعه یعنی بغــض بی‌رنگ غـزل

 

هـــق هــق بارانی چنــگ غـــزل

 

زخمه‌ای از جنس غم بر تار دل

 

تا فرو شویَد غـــــم هجــــران دل

 

 

 .

.

 

. 

 

 

 

 

 

.

.

.

.

.

 

تمام راه ظهور تو با گنه بستم
دروغ گفته ام آقا که منتظر هستم

کسی به فکر شما نیست راست می گویم
دعا برای تو بازیست راست می گویم 

اگرچه شهر برای شما چراغان است 
برای کشتن تو نیزه هم فراوان است 

من از سرودن شعر ظهور می ترسم 
دوباره بیعت و بعدش عبور می ترسم 

من از سیاهی شب های تار می گویم 
من از خزان شدن این بهار می گویم 

درون سینه ما عشق یخ زده آقا 
تمام مزرعه هامان ملخ زده آقا 

کسی که با تو بماند به جانت آقا نیست 

برای آمدن این جمعه هم مهیّا نیست

.

.

.


.

.

.

یا فاطمه زهرا (س):

این گل سرخ که بر چهره ی تو جا مانده

اثر غربت مردیست که تنها مانده

آه ای سینه سپر کرده ترین یار علی 

شهر از غیرت مردانه تو وا مانده

(اللهم عجل لولیک الفرج)

.

.

.

.

.

.

.


 

 

 

 

 

 

 


 
 
 



-->